W końcu opuściłem wszystkie jemeńskie Wadi. Droga zygzakami wspięła się na górę i stało się oczywistym, gdzie przebywałem przez dwa dni. Bardzo intensywne, nawiasem mówiąc z mnóstwem interesujących miejsc, które utkwią w pamięci. Potem nagle pstryk i Góry Hadramwat stały się płaskowyżem w burych kolorach, który przez następnych kilka godzin był tylko pustynią. Na granicy jemeńsko- omańskiej w Shahan trzeba być samochodem, z uwagi na siedmio- kolometrową odległość i brak publicznego transportu. Przed wjazdem po stronie jemeńskiej widać, że szmuglują z Omanu paliwo.
