We wschodniej Libii trafiłem na porę deszczową. Leje na przemian ze słońcem przy temperaturze 12-16 stopni. Żartuję sobie, że mam aurę jak w kraju… tylko wiatr chce głowę urwać, a na pewno pozbawić czapki. Dołączył do mnie i Nowojorczyka Valentina, dodatkowy samochód ze sprzętem kempingowym i wyżywieniem, skręciliśmy bowiem prosto na południe w głąb Sahary. Rozpoczyna się nasza cześć ekspedycja bez hoteli i restauracyjnego wyżywienia.
Za swoje motto podróżnicze uważam „tego co zobaczyłeś i przeżyłeś nikt Ci nie zabierze”. Mogę to udowodnić niestety na własnym przykładzie. Byłem bardzo zapracowanym przedsiębiorcą. W 1994r. na skutek niefortunnych decyzji urzędników administracji państwowej, zatrzymano moją firmę w rozwoju na ponad dwa lata, do czasu cofnięcia decyzji przez Ministerstwo… To wtedy zacząłem podróżować i zrozumiałem też, że jest czas na pracę, ale też musi być i na wypoczynek. więcej o mnie
